Ochtendpagina’s om je brein te legen.

‘Om je creativiteit te redden moet je haar eert vinden’. Zo start de alinea waarin Julia Cameron het belang van het schrijven van ochtendpagina’s uitlegt.

Wat zijn ochtendpagina’s?

Heel simpel zijn ochtendpagina’s de drie pagina’s die je in de ochtend volschrijft met alles wat er in je opkomt. Maar dan ook echt ALLES wat er in je opkomt. Een vreemde droom, boodschappenlijstjes, een vage herinnering van vroeger, een pen die lekt, een rafeltje aan je nagel. Alles.

Je zou het ook een ‘Brain Drain’ kunnen noemen, – ‘hersenafwatering’ in het Nederlands- want dat is precies de belangrijkste functie die deze pagina’s hebben.

Je kunt de ochtendpagina’s niet fout doen! Deze ochtendkronkels zijn niet bedoeld als kunst. Of zelfs als schrijven. Dit schrijven is niet meer dan een instrument. Niets is te stom, raar, erg, vreemd of wat dan ook om neer te schrijven. De ochtendpagina’s hoeven niet mooi te klinken. En die enige die dat hoeft te weten ben jij. Niemand anders. NIEMAND mag jouw ochtendpagina’s lezen. Je moeder niet, je psycholoog niet. Niemand niet. Deze pagina’s zijn alleen voor jou. En eigenlijk mag jij ze de 1e 8 weken ofzo ook niet lezen. Schrijf gewoon drie pagina’s. En schrijf er de volgende ochtend weer drie. Of start met 1 pagina in de 1e week om te op te bouwen. En schrijf er per week een pagina bij ( met de max van 3).

Soms zullen de pagina’s vrolijk en blij zijn, maar veel vaker zijn ze negatief, onsamenhangend, vol zelfkritiek en zelfmedelijden, in herhaling vallend, kinderachtig, boos, nietszeggend of zelfs vreemd. Alles is prima!

Al die negatieve dingen die je ‘s morgens opschrijft staan tussen jouw en je creativiteit/blijdschap/leven in. Het getob over werk, studie, de was, het rare geluid in je auto, de vreemde blik van een vreemde- al dat gedoe zwerft door je onbewuste en maakt onze dagen groezelig. Zet ze op papier.

Zoals eerder gezegd zijn wij mens geneigd onszelf genadeloos te bekritiseren. We zijn het slachtoffer van onze eigen perfectionist, een kwaadaardige innerlijke Criticus die ons bestookt met minderwaardige opmerkingen – vaak onder het mom van de waarheid. Bedenk ook bij deze ochtendpagina’s: de negatieve meningen van jouw Innerlijke Criticus zijn NIET de waarheid! Dit vraagt oefening. Door je s’ ochtends na het wakker worden direct op je ochtendpagina’s te storten leer je aan je Criticus te ontkomen. Omdat je in je ochtendpagina’s gewoon niks fout kunt doen, telt de mening van je Innerlijk Criticus niet. Laat je Criticus maar kletsen ( en dat zal -ie doen). Laat je hand over de pagina glijden. Als je er behoefte aan hebt schrijf je de gedachte van je Innerlijke Criticus ook op. Zie hoe die zich op je halsslagader stort. Vergis je niet: je Innerlijke Criticus is erop uit om je te pakken te krijgen. En die verzint telkens wel weer wat nieuws. Ook bij dit schrijven. Laat ’em maar praten. De ochtendpagina’s zullen je daarbij helpen.

Drie pagina’s over wat er dan ook maar in je opkomt – dat is alles!

Lief, Sanne

*Deze ochtendpagina’s komen uit het boek The Artist Way van Julia Cameron. In dit boek vraagt zij de inhoudt zoveel mogelijk te delen met anderen. Bij deze.

Leave a Comment